Нулимс - Бороо

Ганихарсан сэтгэлээс алдуурсан дусалхан нулимс
Газарт шингэдэг. Тэгээд навч болж дэлгэрдэг.
Сар хэдэнтэй улирч намар болоход
Санааширсан сэтгэл салхи болоод тэнгэрт хөөрдөг
Даалгүй асгасан тэр их нулимс
Дараа нь над дээр асгарч би ахиад л гунидаг