Тайвширхад чинь тус болох 50 үетэй 5 нугалаатай 4 мөрт

Голын эрэг дээрх шар цэцэг хатаж хийсэхийг арван долоо дахиа харахад чинь
Голын цаанаас би цэцэг гандахад дагаж гундсаар хорин долоон жилийг үдэж өнгөрүүлнэ
Голын эрэг дээр хөв хөх цэцэг дэлгэрч салхинд гандаад дараа нь цасанд дарагдана
Гоо үзэсгэлэнгийн наана цаанаас чи бид хоёр дэлбээн дээр шүлэг бичиж бие биедээ хийсгэнэ

Хэн нэгний тавиланг булааж...

Хэн нэгний тавиланг булааж юунд ч санаа зоволгүйгээр
Хэдхэн хоног жаргаж үзлээ би
Хэн нэгнийх л болох сэтгэлийг татаж юунд ч шаналалгүйгээр
Хэдхэн хоног дурлаж үзлээ би
Хэн нэгэн залуугийн атгах л байсан гараас атгаад
Хэн нэгэн залуугийн үнсэх л байсан уруулыг үнсээд
Хэн нэгэн залуугийн эдлэх л байсан жаргалд умбаж
Хэн нэгэн залуугаас хичнээн ихийг хулгайлав би

Хэн нэгний амьдрал шиг, жаргалтай огт гуниггүй
Хэдхэн хоногийн амьдрал бэлэглэсэн чамд би хайртай
Хэн нэгнийг биш намайг л тэврээд огт харамсалгүй
Хэдхэн хоног хамт байсан чамд би хайртай
Хэн нэгэн залуугийн хэлэх л байсан үгсийг чихэнд чинь шивнэж
Хэн нэгэн залуугийн сонсох л байсан үгсийг уруулаас чинь сонсож
Хэн нэгэн залуугийн тэврэх л байсан бэлхүүсээр ороож хүзүүг нь үнсээд
Хэн нэгэн залууд хичнээн их атаархав би

Хэзээ нэгэн цагт хэн нэгэн залуу ийм жаргалыг эдэлж
Хэдхэн хоног биш хичнээн жилээр амьдарна гэж санахаар
Хэн нэгэн залуугаас зээлдсэн дурлал цээжинд хүндээд
Хэн нэгэн залуугийн дурсамжийг тээсэн зүрхийг минь өвтгөнө

...

Ердөө ганцхан харсан ч мартахын аргагүй харц
Ертөнцөд нэг л байдаг
Би түүнийг нь харсан
Ердөө ганцхан үнссэн ч үргэлж амтагдах уруул
Ертөнцөд нэг л байдаг
Би түүнийг нь үнссэн
Хэд дахин хараад ч эргэж санагддаггүй харцнуудаас
Хичнээн удаа үнсээд ч ахиж амтагддаггүй уруулуудаас
Хэтэрхий өөр
Өдөр болгон дурлаад ч ханахгүй хязгааргүй сэтгэл
Өөрт минь бас нэг л байдаг
Чи түүнийг нь аваарай

Чамайг харъя гэвч нүд хальтирч

Чам руу хашгиръя гэхээр хоолой зангирна

Өрөвдөөд тэвэрье гэтэл бас

Өөдгүй новш гэдгийг чинь би сайн мэднэ

Чамаас урвая, урваж болохгүй

Чамайг уучилъя, уучилж чадахгүй

Үзэн ядъя гэхээр нулимс гунигаар дүүрэн

Үнэнийг чинь ганцаархнаа мэднэ би толь минь

Миний таашаал

Миний таашаал
Мандаж буй нарны улбар туяанаас хурц

Миний таашаал
Далайн мөнгөн хөөснөөс үсчих түмэн дуслуудаас ч үзэсгэлэнтэй
Миний таашаал
Дураар цэнхэр салхинд задрах бүсгүйн гэзэгнээс анхилуун
Миний таашаал
Цаст уулын агаар хийгээд борооны дараах ногооны үнэрээс ч цэнгэг

Миний таашаал
Арван долоотой охины тачаадсан хоолойноос сонсголонтой

Миний таашаал
Минимал, миний таашаал төгс...

***

Сэрэл хөдөлнө
Шунал буцална
Дарж хөргөе гэтэл
Сэтгэл бас өвдөнө.
Ганцаардал уугина
Уйтгар хөвөрнө
Гашуунаар санаа алдтал
Инээмсэглэл замхарна
Цасан дээр гишгэчих хүүхнүүдийн чичирсэн хөл шиг
Цаг хугацаанд дараатай сэтгэл үе үе өмөлзөнө.
Хаврын салхи шиг хэн нэгний
Дулаахан үгс чихээр нэвтэрч
Хайлмагцаа би яргуй болж
Өөр шинэ амьдралыг туулна
Хагацлын салхинд ганхах минь
Баяртай гэж даллах гарыг санагдуулж
Хачин бүр өөр амьдралаа би
Зүгээр л хүлээлт гэж нэрлэнэ
Сэрэл хөдөлнө
Шунал буцална
Дарж хөргөе гэтэл
Сэтгэл бас өвдөнө.

***

Нэг их сайхан шүлэг бичихсэн хэмээн сэтгэлийн утсаа хөндөв
Догдлолын утас чичирхийлэх агшнаа хайснаа олтол, хачин аа
Нэг их сайхан... хэмээн намуухнаар сунган шивнэв тэр
Нээрээ эргэн тойрон бүгд яруу сайхан санагдав

Төрцгөө - Үхэцгээ

Маш их төрөлтийн өмнө бүгд айдас түгшүүр тээгээд
Умайндаа үүрд үлдэх гэж зөрүүдлэх ухаалаг хэрэг үү?
Төрөлт гэдэг магадгүй цоо шинэ үхэл тул
Төөрсөн эр эм эсүүд шиг хаа сайгүй үсчин
Түгших хэрэггүй тайвширцгаа
Төрцгөө, түүнээс цааш юу болохыг үзэцгээе
Маш их үхлийн өмнөх аниргүй дүнсгэрт хүрээлүүлчихээд
Маргаашийн тухай бодож суух тэнэг санагдаж байна уу?
Үхэл гэдэг үнэндээ цоо шинэ амьдрал тул
Үүрээ эвдүүлсэн шоргоолжууд шиг
Үймэлдэх хэрэггүй тайвширцгаа
Үхэцгээ, үүнээс цааш юу байгааг үзэцгээе

Асуулт

Нэг.

Энэ юу вэ? Эхлэл үү?

Нэгхэн.

Тэгвэл энэ юу вэ?

Би хоёр биш.

Би төгсгөл биш.

Эхлэл

Энэ үг надад хамаатай.

Гэвч, гэрэл унтрах бүрт

Гэгээ сүүмэлзэх тэр зүг ширтээд

Би юуны эхлэл гэдгээ мэдэхээр
Биеэ орхин явсаар, сэртэл...

Асуултаар дүүрэн ийм газар

Ахиж удаан амьдармааргүй байна.

Бие гэдэг муухан хийсэн нэрийн хуудас шиг

Бие хэмээгч болхи сэтгэл хэмээгч төгс
Гэтэл сэтгэлийг минь чи онож харахгүй
Ойлгож танихгүй биеийг минь хайрлаад
Биеэс минь хагацсан. Гэвч сэтгэл хувирахгүй
Нүдийг минь удаан ширтвэл
Нүв нүцгэн сэтгэл минь тэнд
Гал шиг эсвэл мөс шиг болж
Газар хэвтэн эсвэл тэрүүгээр холжиж
Байх газраа олж ядан хашгирч эсвэл чимээгүй мэгшиж
Биеэ хараан чанга чанга орилж эсвэл хүлээн зөвшөөрч
Шанаагаа тулчихаад шаналж суугаа
Харин инээгээд зогсох биеийг минь л хардаг болохоор
Энэ бүхнийг чи мэдэхгүй
Биегүйсэн бол чи надаас явж чадахгүй байсан
Би үүнийг баттай мэдэж байна.
Биегүйсэн бол...

Тэр юу вэ 3

Хүйтрэхээр гунигтай дулаарахаар жаргалтай түүний
Хөлийг нь хүмүүс газарт булаад оршуулчихсан

...

Сар ч болоосой, түүнийг

Санаа алдтал нь гэрэлтэхсэн

Цэнхэрхэн гэрэлд минь тэр
Цээж нүцгэн хэвтэхэд нь

Хэнгэтэл санаа алдаад л
Хэн байснаа санахсан

Салхи ч болоосой, түүнийг
Санаа алдтал нь сэвэлзэхсэн
...

Сонсоод л байсан

Сонсоод л байсан хөгжимд минь хөг алга

Уншаад л байсан номонд минь утга алга

Хараад л байсан бүхэнд минь өнгө алга

Хайрлаад л байсан бүсгүйд хүртэл сэтгэл алга

Юу ч сонсохгүй

Юу ч харахгүй

Хэнийг ч хайрлахгүй гэтэл

Ертөнц улам уянгалж

Улам ч өнгө нэмнэ

Ерөөсөө огт дурлахгүй хэмээн сэтгэлээ түгжиж орхитол

Ерийн нэг бүсгүй түгжээтэй хаалга хэмхчих шахан

Дэргэдүүр чимээгүй зөрнө

Эсэргүүцэл буюу шинэ туршилт №8

Дарангуйлал доромжлолын дундаас даль жигүүрээ дэлгээд би
Даахын аргагүй гав гинж мэт амьдралаа газраас хөндийртөл дэвнэ
Жигүүр минь цуцахыг хүлээх жил саруудын тэвчээрийг барагдтал
Дэвээд л...
Дэвээд л...
Намагт шигдэх сүнснүүд намайг хараад уйлтал
Дэвээд л...
Дэвээд л...
Аргамжсан гинжээ тас татаад агаарт халин дүүлэх хүртэл
Дэвээд л...
Дэвээд л...
Тасарч унасан өдийг минь зовлонт сүнснүүд булаалдаж
Тамын дунд өөртөө зориулж далавч урлахыг харан
Дэвээд л...
Дэвээд л...
Дэвээд л...

Миний шүлгүүдийг

Миний шүлгүүдийг

Хуримын ширээний ард эсвэл

Хүүгээ салхилуулаад наралж суухдаа уншиж болохгүй

Миний шүлгүүдийг

Онгоцны буудлаас хүн тосохдоо эсвэл
Охиноо цэцэрлэгээс нь авах гээд хүлээж суухдаа уншиж болохгүй
Миний шүлгүүдийг

Эхнэрийнхээ халуун өвөрт эсвэл

Ээжийнхээ чанасан сүүтэй цайг ууж суухдаа уншиж болохгүй

Миний шүлгүүдийг

Аавынхаа насны баяр дээр эсвэл

Анхныхаа цалинг аваад харьж явахдаа уншиж болохгүй

Миний шүлгүүдийг

Өглөө уншиж болохгүй

Өдөр ч уншиж болохгүй

Өөрийгөө жаргалтай байна гэж бодох үедээ бүр ч уншиж болохгүй
Миний шүлгүүдийг

Ээжийнхээ алчуур норсон байхыг хараад эсвэл

Эхнэрээсээ салаад ганцаардаж суухдаа уншиж болно

Миний шүлгүүдийг

Ажлаасаа халагдаад харьмааргүй санагдах үедээ эсвэл

Аавыгаа халамцуу уйлж суухыг сэм харчихаад уншиж болно

Миний шүлгүүдийг

Сэтгэл нэг их уярсан үедээ эсвэл

Сэрэлгүй үүрд унтахсан гэж гэнэт бодогдвол уншиж болно

Миний шүлгүүдийг

Үргэлж согтуу баймаар санагдаад эхэлвэл эсвэл
Үсрэх үү үлдэх үү, байрны дээвэр дээр уншиж болно
Миний шүлгүүдийг

Өглөө болж өгөхгүй шөнө урт санагдвал эсвэл

Өөр эмэгтэйн гэрээс нөхөр чинь залгаад

Өнөөдөр очихгүй гэж хэлвэл уншиж болно

Миний шүлгүүдийг

Биеэрээ эсвэл сэтгэлээрээ мэдэрвэл,

Бичсэн газар нь л уншвал

Эсэргүүцэл буюу шинэ туршилт №7

Чийртэй санагдах тэр их дуу чимээн дотор
Чихээрээ л зөвхөн харж болох
Чимээ аниргүй гайхамшигт ертөнц оршдог
Үлгэр тэнд л үнэн байдлаа олж
Үүлэн дээр суугаад далавчаа амраангаа
Хэсэгхэн үүл тасдан аваад
Хэн нэгэнд амсуулмаар санагддаг
Үүл идэж солонго уух
Үгээр хэлэмгүй сайхан байдаг
Чихээрээ харж болно гэж хичнээн ч хэлээд
Чи итгэхгүй л дээ
Ээх миний тайвшрал амар амгалан
Энд надад нүд хэрэггүй

Эсэргүүцэл буюу шинэ туршилт №6

Not alone

Оргилуун дарсны сая сая хөөсөн бөмбөлөг нэг дор бөөгнөрч

Одоо л дэлбэрэх нь дээ гэсэн гайхам мэдрэмж чамд төрнө

Огторгуйгаар нэг хөөсөн бөмбөлгүүд энд ч нэг тэнд ч нэг хагарахад

Олон янзын гэрлэн бүрхэвч нүд гижигдэнэ

Гэхдээ энэ бол юу ч биш
Гэхдээ энэ бол юу ч биш

Нүсэр их дуу чимээ бөмбөрийн хэмнэлд биеэ эзэмдүүлж

Нүд чинь чих болж чих чинь нүд болно

Бөгс нь бөмбөр болж чи өөрөө цохиур болоод тэр хүүхэнтэй

Бөөрөнхий нов ногоон гэрлийг олж харна

Гэхдээ энэ ч бас юу ч биш
Гэхдээ энэ ч бас юу ч биш

Бүх барилга нурж зөвхөн гэрлүүд агаарт дүүжлэгдэн үлдэхэд

Зүүдэндээ ч харж байгаагүй тийм газар нисэж очно

Хүүхнүүд нь бүгд нүцгэн бас залуухан царайлаг инээд хүрмээр
Хүмүүсийн хөдлөх, нүд цавчих зүгээр гараа хөдөлгөх хүртэл ташаалтай санагдана

Гэхдээ энэ бол үнэндээ юу ч биш
Гэхдээ энэ бол үнэндээ юу ч биш
Ус ярьж, төмөр дуулж, гал хашгирч эхэлнэ

Уур уцаар гэдэг үг хүй нэгдэл гэж ойлгогдоно

Хэнийг ч хамаагүй тэврэн үнсэх тийм их хайр төрж

Хэзээ энэ бүх чадварыг эзэмшсэнээ ч чи санахгүй

Гэхдээ энэ бол ер нь энэ шүлэг ч юу ч биш
Энэ шүлэг үнэндээ юу ч биш
Эргээд хар чи ганцаараа ч биш

Эсэргүүцэл буюу шинэ туршилт №5

Дурлалыг шалиг завхайрал гэж боддог хүмүүсээс
Дурлалаа нууж явсаар дургүй хүрч байна
Яруу найраг ойлгодоггүй ядсан шүүмжлэгчдээс бас
Яруу сэтгэлээ нууж явах ямар ч утгагүй санагдаж байна
Харцгаа нуугдмал хүүхэлдэйнүүдээ
Би энэ бүсгүйд дурласан юм
Хайрлуулж чаддаг бас дээр нь
Та нар шиг баггүй будаггүй байгаа биз
Сонсоцгоо сонирхолгүй дүрснүүдээ
Би энэ шүлгийн бичсэн юм
Тэгээд тэр тэнэг бодлуудаа дураараа бодоцгоо бичицгээ
Тэрэгний морьд минь тэнгэр харж үзсэн үү?

Тэр юу вэ 2

Ус л урсдаг боловч түүнийг хэн ч гол гэдэггүй
Учир нь голын ус бүгдэд харагддаг, бас хүйтэн байдаг

Олон жилийн дараах охиндоо

-Ааваа том туулай, ёстой гоё, авъя тэхүү
Охины урд зогсох инээмсэглэл. Гэхдээ жаргалтай биш
Маргааш энэ туулайг авахын тулд хоёулаа өнөөдөр
Мах талх аваад л харих хэрэгтэй охин минь
-Миний том туулайны оронд авсан
Мах муухай, талх муухай
Охины ард зогсох нулимс. Гэхдээ жаргалтай биш
Мах муухай, талх муухай
Манай аав бас муухай
Маргааш л гоё тийм ээ охин минь...

Эсэргүүцэл буюу шинэ туршилт №4

Би дурлалын хорт хавдартай
Биеэр минь цусаар минь бас өөр эрхтнээр минь
Энэ өвчин хаа сайгүй тарсныг
Бичсэн шүлэг өвчний түүх минь нотолно
Дурлалыг гунигаар эмчилдэг. Энэ миний дүгнэлт
Дурлал тэгэхээр гуниг биш. Энэ миний өвчин
Тачаангуй янаг хээнцэр дэгжин цэцгүүд минь та нар
Тасалгааны биш эмийн ургамал байсан бол
Үнэртсэн ч үнссэн ч үлдээлгүй бүгдийг нь идсэн ч
Өвддөггүй, өнөөдрийнх шиг
Хэнгэнэтэл санаа алдаад хэвтдэггүй байсан бол
Би яг бух шиг эсвэл азарга шиг
Бэлээр нэг тэнэх байсан
Биеэ эмчлэх байсан

Эсэргүүцэл буюу шинэ туршилт №3

Гарт минь хоёр хатан хүрээд ирлээ
Гайгүй сайхан мод энэ удаад таарлаа
Байгаа бүх хасаагаа түлхэх үү
Эсвэл багахан өгөөш шидэх үү
Эргэлзэх хэрэгтэй
Энэ амьдрал итгэхийн аргагүй хуурамч
Газарт ахиад бундын хатан эргэлээ
Гайхалтай би ялагч болох ойрхон байна
Гэхдээ ухаантай учиртай тоглох ёстой
Азтай байгаагаа бусдаас үргэлж нууж явах хэрэгтэй
Сүүлчийн гилийн хатан минь чи хаана байна
Сүүлчийн гилийн хатан минь чи хаана байна

Гурван мод нь хатан боол тэгээд нэг муу долоо байсан
Харах ч хэрэггүй ийм боломж ахиж уг нь олдохгүй
Дөнгөж эргэтэл энэ бүхэн зүүд шиг л санагдсан
Дөрөв дэх хөзөр миний гал халуун гилийн хатан
Дөнгө гар хөлөөс минь мултарч би нисэх шиг л болсон
Тамхины утаа бол таашаал гэдгийг хөхрөн байж
Та нарт хэлэхсэн гэхдээ хүнд нууц байх хэрэгтэй гэж
Хүндэлж явдаг нэг новш надад дандаа хэлдэг
Хамгийн их бооцоог энэ тоглоомоос хожиход
Харсан бүх хүмүүс атаархахдаа алгаа хавсарсан гэхдээ л
Амьдрал хөзөр шиг байсан бол би хууран мэхлэгч биш ялагч байх байсан
Амьдрал хөзөр шиг байсан бол би хууран мэхлэгч биш ялагч байх байсан

Тэр юу вэ 1

Хүйтэн шал, модон хаалга, төмөр бариул
Хүмүүс энэ өрөөнд өмдөө шувталдаг



Зөв таасан хүн гарвал шууд зарлана. Буруу 10 хариулт ирэхэд зөв хариуг нийтэлнэ.

Эсэргүүцэл буюу шинэ туршилт №2

Шөнө
сэр-
ээ-
д


Хар
Дарсан
Зүүднээс болж
Хашгиран байж би
Өглөө биш шөнө сэрвэл
Өрөөнд минь ялаа ч байхгүй
Гэртээ ганцаараа гэдгээ шөнө мэдэх
Гиюүрч толинд өөрийгөө харан хань эрэх
Согтотлоо уугаад хэнд ч хамаагүй зодуулвал
Сонирхолтой, хамаагүй сонирхолтой санагдана
Тамхи асаана зурагт асаана үзчих юм үнэндээ үгүй
Танилын дугаар байвч одоо янхнууд хүртэл унтаж байгаа
Цонхны цаана шувуу ч нисэхгүй нохой ч гүйхгүй хүн л гуйвлах нь
"Цор ганцаархнаа дэлхий дээр үлдчихээд" гэж төсөөлөн бодоход хүргэнэ
Ээ новш гэж, ээ новш гэж, эмийн сан руу очвол боодол димедрол өгөх болов уу?

Эсэргүүцэл буюу шинэ туршилт №1

Анх агаар арьсийг минь сийчихэд л
ширүүн сахал шиг хорвоод
шийтгүүлэхээр ирснээ мэдээд
хэлд ортол хүлээнэ гэдэг
хэтэрхий удаан санагдахаар нь
амьдралд ая хийж үзээд
тоголчих, тохирчих хөгжим байхгүй
арга барагдаад өөрийгөө
хөгжмийн зэмсэг болгож
өөрчилсөн
өвтгөсөн
өөр хөг олж нэмэх гэж
хүүхдүүдээс инээхийг
хүүхнүүдээс гийнахыг
хүмүүсээс уйлахыг сурсан
хөг орж өгөхгүй удсан
Хөгжим би.

Мөртүүд

Чин сэтгэлээсээ ганцхан удаа инээж үзэх гэж, инээж сурах гэж
Чиний дэргэд ийм удаан амьдарлаа би, гуниг минь

Аз жаргалаараа дэнчин тавьсан үгс минь тэгээд
Алга ташилтын дор хэр урт наслах бол?

Хөрсөн хорвоог бага ч гэсэн дулаацуулах гэж л би
Хөл нүцгэн алхалж бүлээн нулимс унагаж явна шүү дээ
Нүцгэн таваргасан тэр бүлээхэн хөрсөндөө
Нүд анихаараа шингэж бүр ч дулаахан болгоно

Тэр минийх мөн үү?

Би нэгэн уйтгартай эмэгтэйг таньдаг

Бие нь сэтгэлээсээ намхан гэдгийг мэддэг

Хөлөртөл нь тэвэрч чадах халуун сэтгэлийг хүлээхдээ

Хөнжилөө тас зууран зунаар ч даардгийг нь ойлгодог

Би нэгэн гунигтай эмэгтэйг таньдаг
Бичсэн шүлгээсээ ч илүү яруу гэдгийг нь мэддэг
Хаа нэгтээгээс ирэх цагаан сүнсийг үргээчих вий гэхдээ
Хав хар хувцастай харанхуйд суудгийг нь ойлгодог

Нүдээ гэхдээ яах гэж аньдагийг чинь, би хэний дүрд тоголдогоо
Нүцгэн биеэс чинь чухам юу тэгж гэрэлтдэгийг
Биеэрээ сүнсээ харамлах мэт тас тэвэрчихээд
"Би чинийх мөн үү" гэж асуусан хэрнээ
Яагаад хариулт хүлээдэггүйг чинь би мэддэггүй...

Би тэр нууцлаг эмэгтэйг таньдаггүй

Сүнсэндээ би итгэдэг

Бүх юм нэг л биш байгааг би мэдэрдэг
Бүр эхнээсээ шал худлаа байсан гэдэгт би итгэдэг
Хүсэл бүхнийг чинь бүтээгч төгс тийм нэг хүч
Хүү минь чиний дотор бий гэж хэн нэгэн надад шивнэдэг
Зовлонт хорвоод төрөөд л үхнэ гэдэг огт үнэмшилгүй санагддаг
Зогсолтгүй үргэлжлэх хэд хэдэн орон зай ертөнц бий гэж би боддог
Сансар огторгуй, гариг эрхэс, одот тэнгэрийг ширтэхдээ
Сайхан, гайхалтай, сүрдмээр, хэзээ ч үзэж байгаагүй
Хар тамхинаас олдог тансаг мэдрэмжээс ч хол илүү сэрэхүй
Хаа сайгүй намайг хүрээлж улам ч тодорно гэж үнэмшдэг
Нарнаас хэд дахин хурц гэрэл байх л ёстой
Нас минь дуусахад би ахин шинээр төрж гайхамшгийг үзэх ёстой
Үргэлж мөрөөдөж, хүсэж явдаг шиг минь яг тийм
Үнэн, төгс, бурханлиг сүнснүүд намайг авахаар ирэх ёстой
Гуниг зовлонгийн хорвоо тэгэхээр эцсийн зогсоол яавч биш
Гурав хэмжээст орон зайнаас сүнс минь сугарна тэгээд л бүх юм эхэлнэ
Жам ёсоороо үхсэний дараа сүнс минь тэнд очоод
Жаргана гэдэгт би дандаа итгэдэг

Санаатай ч бай,
санамсаргүй ч бай
энэ блогийг олж уншсан л бол та үнэхээр азтай хүн.

Би энд өөрийнхөө блогийн тухай огт ярих гээгүй. Чухам миний таны бидний мэдэхгүй олон зүйлийн тухай энд байна. Би ч гэсэн тэр далд тайлагдашгүй орон зайг ихэд сонирхон шохоорхдог. Миний зарим утга замбараагүй эсвэл сүнсний тухай шүлэг, Фармэусын тухай элдэв учир утгагүй мэт өгүүллэгүүд үүнийг гэрчилнэ. Та ч бас над шиг зовлонт хорвоод дуусна гэдэгтээ итгэдэггүй бол, үхэл хэмээх оньсогыг таах гэж үйлээ үздэг бол, өшөө их гайхамшиг байх л ёстой гэж итгэдэг бол энэ блогоор зочлоорой.

http://skyworld.blog.banjig.net/

Үүл гэдэг чинь миний татсан тамхины утаа

Үүл гэдэг чинь миний ганцаардахдаа татсан тамхины утаа
Үс чинь хүртэл миний бичсэн гуниг хайрын мөрүүд
Салхи гэдэг чинь чамайг бодсон санаашрал, санаа алдалтууд минь
Сар жилүүд гэдэг чинь чамд дурласан сэтгэлийн минь үнэ цэнэ

Өтгөн үүл шиг ганцаардлын дунд
Үсний чинь ширхэг шиг их гуниг цуглуулчихаад
Мөчир нүцгэртэл үлээх тийм хүчтэй салхинд
Мөдхөн би хийсэн одвол
Удтал хүлээсэн сэтгэлийн төлөө
Уйлах болов уу чи...

Кватрени

Энэ шүлгэнд нэг нууц байгаа. Олсон хүнд шагналтай хэхэ.


Тэмтрэгдэх төдий гэгээтэй цэнхэр ч юм шиг чиний нүднээс
Тэгтлээ шуналыг минь төрүүлдэг ягаан ч юм шиг чиний уруулаас
Энэ бүхэн эхэлсэн. Эхлэл гэдэг яасан яруу
Энхрий, зөөлөн, хөөрхөн... эдгээр үгс ямар ядуу
Хөлчүү сэтгэлийг намуухан төөнөх хөлөнд чинь, биенд чинь шунав
Хөөр баяраа учралын уулзварт орхин хөхөнд чинь, гэдсэнд чинь дурлав
Даанч надад итгэдэг сувдан инээмсэглэлийн чинь ард
Дандаа араас минь дагадаг хагацлын сүүдэр намрын сард
Гомдон байж чи ирнэ
Гомдлоо тайлж шидчихээд горьдлоор дүүрэн өврөөс минь нүцгэн сэрнэ
Сэрэл шунал, хүсэл тачаалын зогсоож дийлэхгүй дур
Сэтгэлээс чинь сэтгэл рүү минь урсдаг дурлалын манант хур
Гэрэлт оддын дор гэзгээр чинь оролдон ганцхан чамд
Гэрээ мартан дурласан хагацал руу хүргэх энэ л шаргал замд
Догдлон байж би ирнэ
Догдлол ч үйрэх чиний тэврэлтэнд дотроо санаашрал тээн би сэрнэ
Гариг ертөнцийн дунд сэтгэл сэтгэлтэйгээ цаг товлон
Газар дэлхий дээр учирчихаад нийлж эсвэл салж болдоггүй ийм зовлон
Хонгор гэхэд дэндүү хонгор хараад л суумаар бүсгүй билээ
Хоёр нүдэндээ ер бишийн гунигтай хоринхон дөрөвтэй сэтгэл билээ