Өнө мөнх орон

Яруу сайхан үгсийг
Яг нулимс шиг аяар өлгийдөхөөр
Хүний сэтгэлийг ингэтэл хөдөлгөдөг ажээ.


Та зүрхэнд мөнх...
Тэв тэнүүн нутаг минь
Тэртээ үүлсэд хөхрөх
Тэгш дүүрэн тэнгэр минь
Тэнгэрийн орон...

Та харцанд ч мөнх...
Цэв цэнхэр нутаг минь
Цээжний гуниг арчих
Цэвэр ялдам салхин минь
Салхины орон...

Та зүрхэнд мөнх...
Харцанд мөнх...
Зүүдэнд ч мөнх...

Хүүгээ дуудсаар...
Алсаас уулсаар даллан
Аниргүйхэн талаар даллана
Хүрээд ир гэж аав шиг дуудна
Хүүг минь өршөө гэж ээж шиг хурайлна
Эх орон...

Та үргэлж мөнх...
Энх саруул нутаг минь
Эвийн хайраар эвлэх
Ээжийн дүр шиг мөнх орон
Өнө мөнх орон...
Өнө мөнх орон...

Хүсэл ба хайр

Дусал цусны өнгөтэй уруулыг чинь анх үнсээд
Дусал нулимсны амттай уруулаа анх үнсүүлээд
Дулаахан нойтон тэр мэдрэмжийг би
ХАЙР БА ХҮСЭЛ гэж нэрлэсэн.
Цангасан, хүлээсэн, чичирсэн бие рүү
Цасан ширхэг унаад хэлбэрээ өөрчилж
Хайраас чинь талыг нь би авч
Хүслээсээ талыг чамд өгсөн
Хүйтэн халуун хоёрын дундаас
Хүн ургахад түүнийг чи
ХҮСЭЛ БА ХАЙР гэж нэрлэсэн.

Хөгжим бүжгийн үүдэнд...

Таван жилийн өмнөх миний гишгэсэн мөр...
Таньж байна аа, би
Энэ модон сандал дээр сууж тэр хаалга руу ширтээд
Ээжийг чинь хүлээдэг байсан залуу нас...
Санаж байна аа, би
Нүүр дүүрэн инээсэн, аз жаргалтай, арван зургаатай
Нүднээс нь гэрэл цацарсан охин шатаар яаран гүйж...
Тэгэхэд чи охин минь яг энэ мөчир дээр суугаад
Тэврэхийг минь, үнсүүлэхийг минь хараад
Энэ гарт тэврүүлж, ийм гоё уруулаар үнсүүлнэ гээд
Далавчаа ганцхан дэвээд л хаашаа ч юм ниссэн
Дараа нь өөрөө биднийг олоод буцаад ирсэн
Таван жилийн өмнөх миний гишгэсэн мөр энэ байна
Таньж байна аа, би
Энэ сандал дээр би, тэр мөчир дээр чи суугаад
Ээжийгээ хүлээдэг байсан даа
Санаж байна уу, чи?

Хөгжим бүжгийн ... тоотод...

Нэг л ганцаардмал, нэг л гунигтай, нууцлаг
Нэрийг чинь хэн гэдэг юм бэ, гал улаан үст минь?
Уйтгартай бас, нүд чинь нойтон байна
Уруулыг чинь хэн үнссэн бэ?
Уйлуулсан уу чамайг, эсвэл чи уучилсан уу?
Хуурагдсан, хазсан, нулимсанд урагдсан
Хуруунууд чинь төгөлдөр хуураас өөр юуг амилуулж чадах вэ?
Энэ аялгуу шиг, эсвэл илүү гунигтай сэтгэлийг
Эдгээж чадах болов уу, чи юу гэж бодож байна?
Ахиад нэг ая тоглооч, гэхдээ илүү уянгалаг
Амьдрал магадгүй эхэлж байна шүү дээ, гал улаан үст минь

Хөгжим бүжгийн ойролцоо...

Тэнгисийн эрэг дээрх нойтон чулуу шиг
Том нүд дэргэдүүр өнгөрөхөд...
Тэнгисийн эрэг дээрх нойтон чулуу шиг ч биш
Тэр нүд дэргэдүүр өнгөрөхөд...
Хоёр харц сая л нэг уулзаж
Хотын гудамж гэв гэнэт
Хоосон хүнгүй болчихсон.
Арван найм хоногтой муужгайнх шиг
Цийлэгнэсэн нүднээс хагацахад...
Арван найм хоногтой муужгайнх шиг ч биш
Тэр нүд харагдахаа больход...
Араас чинь би ширтээд л хоцорсон
Гуя чинь булчинлаг, бүжигчнийх шиг
Гунхахад чинь тэвчээрийн завь дайвалзах мэт болсон
Үс чинь гал улаан, тэгээд бас задгай, долгионтой
Өдөр бүр чамтай энэ гудамжинд зөрөхсөн гэж бодсон
Өрөвдөх мэт эсвэл ямар нэгийг хүсэх мэт нойтон нүдний араас
Үгээр уйлаад л би үлдсэн.
Хотын гудамж гэв гэнэт
Хаа сайгүй хүнээр дүүрчихсэн.
Яаж ч чадалгүй халаасаа тэмтрэн
Янжуур асааж, санаа алдаж
Би яг л шатаж байгаа мод шиг уугиад л
Битгий яваач гэж амандаа бувтнан
Би зогсоод л...
Чи яваад л...
Хөгжим бүжгийн ойролцоох
Бид хоёрын зөрсөн гудамжаар
Хүмүүс алхаад л...

...

Ай,
Ай би, түүнийг санаж байна...
Архинаас,
Янжуураас,
Уснаас, тэр минь амтагдаж байна.

Ай,
Ай би, түүнийг санаж байна...
Амраглал,
Амар тайван,
Аз жаргал, тэр минь үгүйлэгдэж байна.

Хүүе алтан загас аа

Өөрөөс минь өөр хэн ч байхгүй тийм газар
"Өөртэйгөө" уулзмаар байна
Өөрөөс минь өөр хэн ч тайлж уншаагүй тэр харцыг
"Өөр хүн" уншаад намайг өрөвдөхийг хармаар байна
Өөрөөс минь өөр хэн ч байхгүй тийм газар
"Өөртэйгөө" хоёулханаа баймаар байна...
Хуучин...
Шинэ...
Хоёр гуниг яг л
Хувраг шиг эсвэл хэлгүй, дүлий хүмүүс шиг
Хэн нэгнийхээ өөдөөс ширтэнэ гэдэг
Хичнээн яруу
Хичнээн бодож олшгүй зүйл гэдгийг
Хэдийнээ би чамаас түрүүлж сэтгэсэн
Хээр талын салхи минь
Чи өөрийгөө салхи гэдгийг мартаагүй бол
Хэзээ тэр мөч ирэх вэ?
Өөрөөс минь өөр хэн ч байхгүй тийм газар
"Өөртэйгөө" л нэг уулзмаар байна
Өөрөөс минь өөр хүнгүй газар...
Өөртэйгөө...
Өөр хүйстэнтэй...

...

Хоол идсэний дараа тамхи татах шиг

Хоёрхон мөр бодож олоод

Орноосоо инээмсэглэн босно

Хоолны минь үлдэгдлийг ядуус түүж идэх шиг

Хоёрхон мөрөө хүмүүст бичиж үлдээгээд

Орондоо орж ахин зүүдлэхээр хэвтэнэ

Өөр шив шинэ зүүд тээж өлсгөлөн босоход минь
Нар байвч хүмүүс халхалах тул над дээр тусахгүй
Навч байвч тэднийг сүлжин над дээр ирэхгүй
Харахгүй
Хайрлахгүй
Хүрэхгүй
Хүртэхгүй
Хүрээлэн буй бүхнээ үзэн ядна
Хүрээлэн буй бүхнээ үзэн ядаж эхэлтэл

Хоол идсэний дараа тамхи татах шиг

Хоёрхон мөр бодож олоод

Орноосоо инээмсэглэн босно

Хоолны минь үлдэгдлийг ядуус түүж идэх шиг

Хоёрхон мөрөө хүмүүст бичиж үлдээгээд

Орондоо орж ахин зүүдлэхээр хэвтэнэ

Тайвширхад чинь тус болох 50 үетэй 5 нугалаатай 4 мөрт

Голын эрэг дээрх шар цэцэг хатаж хийсэхийг арван долоо дахиа харахад чинь
Голын цаанаас би цэцэг гандахад дагаж гундсаар хорин долоон жилийг үдэж өнгөрүүлнэ
Голын эрэг дээр хөв хөх цэцэг дэлгэрч салхинд гандаад дараа нь цасанд дарагдана
Гоо үзэсгэлэнгийн наана цаанаас чи бид хоёр дэлбээн дээр шүлэг бичиж бие биедээ хийсгэнэ

Хэн нэгний тавиланг булааж...

Хэн нэгний тавиланг булааж юунд ч санаа зоволгүйгээр
Хэдхэн хоног жаргаж үзлээ би
Хэн нэгнийх л болох сэтгэлийг татаж юунд ч шаналалгүйгээр
Хэдхэн хоног дурлаж үзлээ би
Хэн нэгэн залуугийн атгах л байсан гараас атгаад
Хэн нэгэн залуугийн үнсэх л байсан уруулыг үнсээд
Хэн нэгэн залуугийн эдлэх л байсан жаргалд умбаж
Хэн нэгэн залуугаас хичнээн ихийг хулгайлав би

Хэн нэгний амьдрал шиг, жаргалтай огт гуниггүй
Хэдхэн хоногийн амьдрал бэлэглэсэн чамд би хайртай
Хэн нэгнийг биш намайг л тэврээд огт харамсалгүй
Хэдхэн хоног хамт байсан чамд би хайртай
Хэн нэгэн залуугийн хэлэх л байсан үгсийг чихэнд чинь шивнэж
Хэн нэгэн залуугийн сонсох л байсан үгсийг уруулаас чинь сонсож
Хэн нэгэн залуугийн тэврэх л байсан бэлхүүсээр ороож хүзүүг нь үнсээд
Хэн нэгэн залууд хичнээн их атаархав би

Хэзээ нэгэн цагт хэн нэгэн залуу ийм жаргалыг эдэлж
Хэдхэн хоног биш хичнээн жилээр амьдарна гэж санахаар
Хэн нэгэн залуугаас зээлдсэн дурлал цээжинд хүндээд
Хэн нэгэн залуугийн дурсамжийг тээсэн зүрхийг минь өвтгөнө

...

Ердөө ганцхан харсан ч мартахын аргагүй харц
Ертөнцөд нэг л байдаг
Би түүнийг нь харсан
Ердөө ганцхан үнссэн ч үргэлж амтагдах уруул
Ертөнцөд нэг л байдаг
Би түүнийг нь үнссэн
Хэд дахин хараад ч эргэж санагддаггүй харцнуудаас
Хичнээн удаа үнсээд ч ахиж амтагддаггүй уруулуудаас
Хэтэрхий өөр
Өдөр болгон дурлаад ч ханахгүй хязгааргүй сэтгэл
Өөрт минь бас нэг л байдаг
Чи түүнийг нь аваарай

Чамайг харъя гэвч нүд хальтирч

Чам руу хашгиръя гэхээр хоолой зангирна

Өрөвдөөд тэвэрье гэтэл бас

Өөдгүй новш гэдгийг чинь би сайн мэднэ

Чамаас урвая, урваж болохгүй

Чамайг уучилъя, уучилж чадахгүй

Үзэн ядъя гэхээр нулимс гунигаар дүүрэн

Үнэнийг чинь ганцаархнаа мэднэ би толь минь

Миний таашаал

Миний таашаал
Мандаж буй нарны улбар туяанаас хурц

Миний таашаал
Далайн мөнгөн хөөснөөс үсчих түмэн дуслуудаас ч үзэсгэлэнтэй
Миний таашаал
Дураар цэнхэр салхинд задрах бүсгүйн гэзэгнээс анхилуун
Миний таашаал
Цаст уулын агаар хийгээд борооны дараах ногооны үнэрээс ч цэнгэг

Миний таашаал
Арван долоотой охины тачаадсан хоолойноос сонсголонтой

Миний таашаал
Минимал, миний таашаал төгс...

***

Сэрэл хөдөлнө
Шунал буцална
Дарж хөргөе гэтэл
Сэтгэл бас өвдөнө.
Ганцаардал уугина
Уйтгар хөвөрнө
Гашуунаар санаа алдтал
Инээмсэглэл замхарна
Цасан дээр гишгэчих хүүхнүүдийн чичирсэн хөл шиг
Цаг хугацаанд дараатай сэтгэл үе үе өмөлзөнө.
Хаврын салхи шиг хэн нэгний
Дулаахан үгс чихээр нэвтэрч
Хайлмагцаа би яргуй болж
Өөр шинэ амьдралыг туулна
Хагацлын салхинд ганхах минь
Баяртай гэж даллах гарыг санагдуулж
Хачин бүр өөр амьдралаа би
Зүгээр л хүлээлт гэж нэрлэнэ
Сэрэл хөдөлнө
Шунал буцална
Дарж хөргөе гэтэл
Сэтгэл бас өвдөнө.

***

Нэг их сайхан шүлэг бичихсэн хэмээн сэтгэлийн утсаа хөндөв
Догдлолын утас чичирхийлэх агшнаа хайснаа олтол, хачин аа
Нэг их сайхан... хэмээн намуухнаар сунган шивнэв тэр
Нээрээ эргэн тойрон бүгд яруу сайхан санагдав

Төрцгөө - Үхэцгээ

Маш их төрөлтийн өмнө бүгд айдас түгшүүр тээгээд
Умайндаа үүрд үлдэх гэж зөрүүдлэх ухаалаг хэрэг үү?
Төрөлт гэдэг магадгүй цоо шинэ үхэл тул
Төөрсөн эр эм эсүүд шиг хаа сайгүй үсчин
Түгших хэрэггүй тайвширцгаа
Төрцгөө, түүнээс цааш юу болохыг үзэцгээе
Маш их үхлийн өмнөх аниргүй дүнсгэрт хүрээлүүлчихээд
Маргаашийн тухай бодож суух тэнэг санагдаж байна уу?
Үхэл гэдэг үнэндээ цоо шинэ амьдрал тул
Үүрээ эвдүүлсэн шоргоолжууд шиг
Үймэлдэх хэрэггүй тайвширцгаа
Үхэцгээ, үүнээс цааш юу байгааг үзэцгээе

Асуулт

Нэг.

Энэ юу вэ? Эхлэл үү?

Нэгхэн.

Тэгвэл энэ юу вэ?

Би хоёр биш.

Би төгсгөл биш.

Эхлэл

Энэ үг надад хамаатай.

Гэвч, гэрэл унтрах бүрт

Гэгээ сүүмэлзэх тэр зүг ширтээд

Би юуны эхлэл гэдгээ мэдэхээр
Биеэ орхин явсаар, сэртэл...

Асуултаар дүүрэн ийм газар

Ахиж удаан амьдармааргүй байна.

Бие гэдэг муухан хийсэн нэрийн хуудас шиг

Бие хэмээгч болхи сэтгэл хэмээгч төгс
Гэтэл сэтгэлийг минь чи онож харахгүй
Ойлгож танихгүй биеийг минь хайрлаад
Биеэс минь хагацсан. Гэвч сэтгэл хувирахгүй
Нүдийг минь удаан ширтвэл
Нүв нүцгэн сэтгэл минь тэнд
Гал шиг эсвэл мөс шиг болж
Газар хэвтэн эсвэл тэрүүгээр холжиж
Байх газраа олж ядан хашгирч эсвэл чимээгүй мэгшиж
Биеэ хараан чанга чанга орилж эсвэл хүлээн зөвшөөрч
Шанаагаа тулчихаад шаналж суугаа
Харин инээгээд зогсох биеийг минь л хардаг болохоор
Энэ бүхнийг чи мэдэхгүй
Биегүйсэн бол чи надаас явж чадахгүй байсан
Би үүнийг баттай мэдэж байна.
Биегүйсэн бол...

Тэр юу вэ 3

Хүйтрэхээр гунигтай дулаарахаар жаргалтай түүний
Хөлийг нь хүмүүс газарт булаад оршуулчихсан

...

Сар ч болоосой, түүнийг

Санаа алдтал нь гэрэлтэхсэн

Цэнхэрхэн гэрэлд минь тэр
Цээж нүцгэн хэвтэхэд нь

Хэнгэтэл санаа алдаад л
Хэн байснаа санахсан

Салхи ч болоосой, түүнийг
Санаа алдтал нь сэвэлзэхсэн
...

Сонсоод л байсан

Сонсоод л байсан хөгжимд минь хөг алга

Уншаад л байсан номонд минь утга алга

Хараад л байсан бүхэнд минь өнгө алга

Хайрлаад л байсан бүсгүйд хүртэл сэтгэл алга

Юу ч сонсохгүй

Юу ч харахгүй

Хэнийг ч хайрлахгүй гэтэл

Ертөнц улам уянгалж

Улам ч өнгө нэмнэ

Ерөөсөө огт дурлахгүй хэмээн сэтгэлээ түгжиж орхитол

Ерийн нэг бүсгүй түгжээтэй хаалга хэмхчих шахан

Дэргэдүүр чимээгүй зөрнө

Эсэргүүцэл буюу шинэ туршилт №8

Дарангуйлал доромжлолын дундаас даль жигүүрээ дэлгээд би
Даахын аргагүй гав гинж мэт амьдралаа газраас хөндийртөл дэвнэ
Жигүүр минь цуцахыг хүлээх жил саруудын тэвчээрийг барагдтал
Дэвээд л...
Дэвээд л...
Намагт шигдэх сүнснүүд намайг хараад уйлтал
Дэвээд л...
Дэвээд л...
Аргамжсан гинжээ тас татаад агаарт халин дүүлэх хүртэл
Дэвээд л...
Дэвээд л...
Тасарч унасан өдийг минь зовлонт сүнснүүд булаалдаж
Тамын дунд өөртөө зориулж далавч урлахыг харан
Дэвээд л...
Дэвээд л...
Дэвээд л...

Миний шүлгүүдийг

Миний шүлгүүдийг

Хуримын ширээний ард эсвэл

Хүүгээ салхилуулаад наралж суухдаа уншиж болохгүй

Миний шүлгүүдийг

Онгоцны буудлаас хүн тосохдоо эсвэл
Охиноо цэцэрлэгээс нь авах гээд хүлээж суухдаа уншиж болохгүй
Миний шүлгүүдийг

Эхнэрийнхээ халуун өвөрт эсвэл

Ээжийнхээ чанасан сүүтэй цайг ууж суухдаа уншиж болохгүй

Миний шүлгүүдийг

Аавынхаа насны баяр дээр эсвэл

Анхныхаа цалинг аваад харьж явахдаа уншиж болохгүй

Миний шүлгүүдийг

Өглөө уншиж болохгүй

Өдөр ч уншиж болохгүй

Өөрийгөө жаргалтай байна гэж бодох үедээ бүр ч уншиж болохгүй
Миний шүлгүүдийг

Ээжийнхээ алчуур норсон байхыг хараад эсвэл

Эхнэрээсээ салаад ганцаардаж суухдаа уншиж болно

Миний шүлгүүдийг

Ажлаасаа халагдаад харьмааргүй санагдах үедээ эсвэл

Аавыгаа халамцуу уйлж суухыг сэм харчихаад уншиж болно

Миний шүлгүүдийг

Сэтгэл нэг их уярсан үедээ эсвэл

Сэрэлгүй үүрд унтахсан гэж гэнэт бодогдвол уншиж болно

Миний шүлгүүдийг

Үргэлж согтуу баймаар санагдаад эхэлвэл эсвэл
Үсрэх үү үлдэх үү, байрны дээвэр дээр уншиж болно
Миний шүлгүүдийг

Өглөө болж өгөхгүй шөнө урт санагдвал эсвэл

Өөр эмэгтэйн гэрээс нөхөр чинь залгаад

Өнөөдөр очихгүй гэж хэлвэл уншиж болно

Миний шүлгүүдийг

Биеэрээ эсвэл сэтгэлээрээ мэдэрвэл,

Бичсэн газар нь л уншвал

Эсэргүүцэл буюу шинэ туршилт №7

Чийртэй санагдах тэр их дуу чимээн дотор
Чихээрээ л зөвхөн харж болох
Чимээ аниргүй гайхамшигт ертөнц оршдог
Үлгэр тэнд л үнэн байдлаа олж
Үүлэн дээр суугаад далавчаа амраангаа
Хэсэгхэн үүл тасдан аваад
Хэн нэгэнд амсуулмаар санагддаг
Үүл идэж солонго уух
Үгээр хэлэмгүй сайхан байдаг
Чихээрээ харж болно гэж хичнээн ч хэлээд
Чи итгэхгүй л дээ
Ээх миний тайвшрал амар амгалан
Энд надад нүд хэрэггүй

Эсэргүүцэл буюу шинэ туршилт №6

Not alone

Оргилуун дарсны сая сая хөөсөн бөмбөлөг нэг дор бөөгнөрч

Одоо л дэлбэрэх нь дээ гэсэн гайхам мэдрэмж чамд төрнө

Огторгуйгаар нэг хөөсөн бөмбөлгүүд энд ч нэг тэнд ч нэг хагарахад

Олон янзын гэрлэн бүрхэвч нүд гижигдэнэ

Гэхдээ энэ бол юу ч биш
Гэхдээ энэ бол юу ч биш

Нүсэр их дуу чимээ бөмбөрийн хэмнэлд биеэ эзэмдүүлж

Нүд чинь чих болж чих чинь нүд болно

Бөгс нь бөмбөр болж чи өөрөө цохиур болоод тэр хүүхэнтэй

Бөөрөнхий нов ногоон гэрлийг олж харна

Гэхдээ энэ ч бас юу ч биш
Гэхдээ энэ ч бас юу ч биш

Бүх барилга нурж зөвхөн гэрлүүд агаарт дүүжлэгдэн үлдэхэд

Зүүдэндээ ч харж байгаагүй тийм газар нисэж очно

Хүүхнүүд нь бүгд нүцгэн бас залуухан царайлаг инээд хүрмээр
Хүмүүсийн хөдлөх, нүд цавчих зүгээр гараа хөдөлгөх хүртэл ташаалтай санагдана

Гэхдээ энэ бол үнэндээ юу ч биш
Гэхдээ энэ бол үнэндээ юу ч биш
Ус ярьж, төмөр дуулж, гал хашгирч эхэлнэ

Уур уцаар гэдэг үг хүй нэгдэл гэж ойлгогдоно

Хэнийг ч хамаагүй тэврэн үнсэх тийм их хайр төрж

Хэзээ энэ бүх чадварыг эзэмшсэнээ ч чи санахгүй

Гэхдээ энэ бол ер нь энэ шүлэг ч юу ч биш
Энэ шүлэг үнэндээ юу ч биш
Эргээд хар чи ганцаараа ч биш

Эсэргүүцэл буюу шинэ туршилт №5

Дурлалыг шалиг завхайрал гэж боддог хүмүүсээс
Дурлалаа нууж явсаар дургүй хүрч байна
Яруу найраг ойлгодоггүй ядсан шүүмжлэгчдээс бас
Яруу сэтгэлээ нууж явах ямар ч утгагүй санагдаж байна
Харцгаа нуугдмал хүүхэлдэйнүүдээ
Би энэ бүсгүйд дурласан юм
Хайрлуулж чаддаг бас дээр нь
Та нар шиг баггүй будаггүй байгаа биз
Сонсоцгоо сонирхолгүй дүрснүүдээ
Би энэ шүлгийн бичсэн юм
Тэгээд тэр тэнэг бодлуудаа дураараа бодоцгоо бичицгээ
Тэрэгний морьд минь тэнгэр харж үзсэн үү?

Тэр юу вэ 2

Ус л урсдаг боловч түүнийг хэн ч гол гэдэггүй
Учир нь голын ус бүгдэд харагддаг, бас хүйтэн байдаг

Олон жилийн дараах охиндоо

-Ааваа том туулай, ёстой гоё, авъя тэхүү
Охины урд зогсох инээмсэглэл. Гэхдээ жаргалтай биш
Маргааш энэ туулайг авахын тулд хоёулаа өнөөдөр
Мах талх аваад л харих хэрэгтэй охин минь
-Миний том туулайны оронд авсан
Мах муухай, талх муухай
Охины ард зогсох нулимс. Гэхдээ жаргалтай биш
Мах муухай, талх муухай
Манай аав бас муухай
Маргааш л гоё тийм ээ охин минь...

Эсэргүүцэл буюу шинэ туршилт №4

Би дурлалын хорт хавдартай
Биеэр минь цусаар минь бас өөр эрхтнээр минь
Энэ өвчин хаа сайгүй тарсныг
Бичсэн шүлэг өвчний түүх минь нотолно
Дурлалыг гунигаар эмчилдэг. Энэ миний дүгнэлт
Дурлал тэгэхээр гуниг биш. Энэ миний өвчин
Тачаангуй янаг хээнцэр дэгжин цэцгүүд минь та нар
Тасалгааны биш эмийн ургамал байсан бол
Үнэртсэн ч үнссэн ч үлдээлгүй бүгдийг нь идсэн ч
Өвддөггүй, өнөөдрийнх шиг
Хэнгэнэтэл санаа алдаад хэвтдэггүй байсан бол
Би яг бух шиг эсвэл азарга шиг
Бэлээр нэг тэнэх байсан
Биеэ эмчлэх байсан

Эсэргүүцэл буюу шинэ туршилт №3

Гарт минь хоёр хатан хүрээд ирлээ
Гайгүй сайхан мод энэ удаад таарлаа
Байгаа бүх хасаагаа түлхэх үү
Эсвэл багахан өгөөш шидэх үү
Эргэлзэх хэрэгтэй
Энэ амьдрал итгэхийн аргагүй хуурамч
Газарт ахиад бундын хатан эргэлээ
Гайхалтай би ялагч болох ойрхон байна
Гэхдээ ухаантай учиртай тоглох ёстой
Азтай байгаагаа бусдаас үргэлж нууж явах хэрэгтэй
Сүүлчийн гилийн хатан минь чи хаана байна
Сүүлчийн гилийн хатан минь чи хаана байна

Гурван мод нь хатан боол тэгээд нэг муу долоо байсан
Харах ч хэрэггүй ийм боломж ахиж уг нь олдохгүй
Дөнгөж эргэтэл энэ бүхэн зүүд шиг л санагдсан
Дөрөв дэх хөзөр миний гал халуун гилийн хатан
Дөнгө гар хөлөөс минь мултарч би нисэх шиг л болсон
Тамхины утаа бол таашаал гэдгийг хөхрөн байж
Та нарт хэлэхсэн гэхдээ хүнд нууц байх хэрэгтэй гэж
Хүндэлж явдаг нэг новш надад дандаа хэлдэг
Хамгийн их бооцоог энэ тоглоомоос хожиход
Харсан бүх хүмүүс атаархахдаа алгаа хавсарсан гэхдээ л
Амьдрал хөзөр шиг байсан бол би хууран мэхлэгч биш ялагч байх байсан
Амьдрал хөзөр шиг байсан бол би хууран мэхлэгч биш ялагч байх байсан